Emile Gostelie

Tijdens vakantie maak ik een snapshot van een hooiberg die me aan andere vormen doet denken. Het beeld blijft me bij. Zo ook de behoefte te ontdekken wat dat ene beeld bevat, maar niet prijsgeeft.

Eind 19e eeuw stelt de Oostenrijkse natuurkundige Ludwig Boltzmann dat onze wereld statisch lijkt, maar in werkelijkheid bestaat uit steeds wisselende samenstellingen van de kleinste bouwstenen van onze wereld. Aangezien we deze kleine deeltjes niet kunnen zien, zijn we niet bewust van deze parallelle realiteiten.

Geïnspireerd door Boltzmann onderzoek ik wat de foto van de hooiberg verbergt. Ik deconstrueer de foto handmatig in bouwstenen waarna ik deze weer assembleer. Hiermee verken ik alternatieve constructies en parallelle betekenissen. Ik gebruik een pseudowetenschappelijke aanpak, die ik combineer met artistieke vrijheid. Dat laatste stelt me in staat mijn obsessieve nieuwsgierigheid, het toeval en spelenderwijs ontdekken toe te laten. Daarbij onderzoek ik hoe ik “kijk” en stel ik vraagtekens bij de eenduidigheid van gefotografeerde “realiteit”.