Amber Vos

Ik loop naar mama.

Ze pakt me even stevig vast en pakt daarna in stilte een vuilniszak en een sopje.

Het is stil.

Het bloed is al aangekoekt.

De pasta ging de zak in, die smaakte toch al een beetje raar die avond.

Waarschijnlijk had Eloy gekookt.

We hadden het dus al kunnen weten.

Als we op de smaak van de pasta hadden gelet.







Ik zet door middel van fotografie, materiaal, geluid en inrichting een ervaring neer die meer prikkelt dan alleen je vermogen om te zien. Door je in mijn hoofd rond te bewegen, tactiel papier door je vingers te laten gaan en te luisteren naar mijn verhaal terwijl je bent afgesloten van andere geluiden probeer ik je zo dichtbij mogelijk te krijgen.